De naam: "Sociaal-Autarkistisch Meritocratische Partij", bevat drie woorden die worden omschreven in elk van de drie regels van het credo:

Het credo als geheel is de formule van elk nationalistisch gedachtegoed.
Het credo getuigt bovendien van het feit dat een volk pas als natie functioneert als dit  haar wil, macht en intelligentie gecombineerd kan gebruiken. Is deze combinatie afwezig, dan wordt het volk onderdrukt of misleid.
Hieronder kunt u klikken op de afzonderlijke woorden van het credo voor een nadere toelichting.

Wij zorgen voor elkaar
 en werken voor onszelf
 als onze adel de leiding krijgt

Nederlanders

 "Wij" zijn de deelnemers aan het 'maatschappelijk contract' (Dit begrip wordt uitgediept in mijn bespreking van de filosoof Jean Jaques Rousseau.) dat ten grondslag ligt aan de Nederlandse Staat. Wij zijn het Nederlandse volk. Ons Nederlanderschap maakt deel uit van onze identiteit. Wij menen dat de nationale eenheid het meest omvattende collectief is dat de mens in zijn dagelijks bewustzijn in zijn hart kan voelen.

Elk collectief heeft een gemeenschappelijke mythe, dat een geschiedenis, de functie en het toekomstperspectief van en een visie op dat collectief weergeeft. Die mythe is noodzakelijk voor het bestaan ervan. Zodra de mythe niet meer leeft, of onhoudbaar wordt, ontbindt het collectief dat erdoor in stand wordt gehouden. Dit geldt niet alleen voor een huwelijk, een vriendenclub, een reisgezelschap of een krakercollectief, maar zeker ook voor een natie. Daarom is het levend houden van de nationale mythe een taak van de regering. Omdat de Nederlandse regering deze taak nogal verwaarloost, nemen wij op onze site onze versie van de Nederlandse mythe op.

Europeanen

Tegelijk zijn wij Europeanen. Maar dat is een identiteit van een  abstract niveau, een feitelijkheid buiten het dagelijks bewustzijn.  Natuurlijk staan volkeren in contact met hun buren, maar dat schept op zichzelf geen verplichtingen. Wel hebben wij in Europa een cultuur gemeenschappelijk met vele andere Europese volkeren, ook is er een proces gaande van federatievorming. Op het ogenblik wordt de Europese cultuur uitgedaagd door de Islamitische. Wij zullen daar als Europeanen iets aan moeten doen.

Ook de Europese identiteit, hoe abstract ook, heeft een mythe, die wij (t.z.t.) op onze site opnemen.

Wereldburgers

Wij geven toe, dat in spirituele topervaringen de eenheid van alle mensen kan worden beleefd. Ook geven wij verantwoordelijkheden toe, met name om de vrijheid en het geluk van andere volkeren niet in de weg te staan. Wij zien ook in dat wij moeten zoeken naar manieren om grensoverschrijdende problemen op te lossen. Voorts weten wij dat wij afhankelijk zijn van internationale handel.

Maar eerst en vooral komt het nationale collectief, dat ook binnen een federatief verband onvervreemdbare taken en bevoegdheden heeft. Elk volk heeft het recht om zijn eigen wetten te maken en zijn eigen bestuurders aan te stellen. Supranationale structuren kunnen deze rechten nimmer tenietdoen.

Ook de mensheid heeft een mythe.

De zorg voor elkaar is onderdeel van het maatschappelijk contract, dat wij aangaan om te zorg voor onszelf te garanderen. Wij hebben dus recht op zorg omdat wij de plicht tot zorg op ons genomen hebben. Dit is het sociale deel van onze overtuiging. Bij ons hoort ook onze grond en ons water. Zorgen voor onszelf is ook: zorgen voor ons milieu. Wij willen schoon water drinken, zuiver voedsel oogsten en ongerepte natuur koesteren.
De Sociaal-democratie heeft in de vorige eeuw overtuigend laten zien dat het verbeteren van de inkomsten van de onderklasse een ongekende welvaart voor het hele land teweeg brengt. Wij willen hun techniek overnemen, maar hun ontkenning van het belang van de nationale identiteit en hun eenzijdige nadruk op productieverhoudingen wijzen wij af.

Hier is een duidelijke beperking van onze zorgplicht. Het 'maatschappelijk contract' is een onderling contract, waar buitenlanders geen beroep op kunnen doen. Wij hoeven niet voor alle crepeergevallen in de hele wereld in te staan, zoals socialisten ons suggereren. Bijvoorbeeld: de zorg voor Marokkaanse kinderen is een taak van de Marokkaanse regering, de bestrijding van armoede in India is een klus voor de regering van India. Ontwikkelingshulp kan dan ook nooit het karakter van zorgen voor levensbehoeften hebben. Wel komt kennisoverdracht in aanmerking en het opzetten van infrastructuur. Ook de bereidheid tot een zekere internationale handel met elk volk, waar ook ter wereld, hoort erbij. Maar ook daar geldt dat dan de voorkeur gegeven moet worden aan onderlinge handel tussen Europese volkeren.

Wat nuttig is en nutteloos is onze persoonlijke beslissing. Maar wat wij vergaren en tot stand brengen komt ons toe. Pas dan ook is er sprake van werken: een slaaf werkt niet, hij dient zijn heer; alleen een vrij mens werkt. Ditzelfde geldt voor een volk: een onderdrukt volk bestaat uit slaven en dienaren van een ander volk, alleen een vrij volk werkt.

Onszelf is zowel individueel als collectief. Wij zijn vrije mensen, dus hebben wij recht op de vrucht van onze arbeid. Het collectief, ons Nederlandse volk beschermt onze vrijheid en onze eigendommen.
Collectief zijn wij zelfvoorzienend, of althans, dat willen wij zijn. Ook in die zin werken wij voor onszelf.

'Als' heeft hier zowel de betekenis van een noodzakelijke voorwaarde, als van een historisch of toekomstig tijdstip.
Het kan best zijn dat er voor ons wordt gezorgd als vreemden de leiding hebben; het kan best zijn dat wij een zekere persoonlijke welstand hebben, onder leiding van vreemden; maar echt voor elkaar zorgen en echt voor onszelf werken kan natuurlijk alleen als onze mensen de leiding hebben. 

Wij kiezen een 'prins' omdat wij geen heersers willen. Een vreemdeling, hoe sympathiek ook, is een heerser. Iemand die wij niet gekozen hebben, hoe bekwaam ook, is een heerser. Wij willen bestuurd worden en niet beheerst. Daarom kiezen zij onze adel. Wij eren hen, omdat zij ons dienen en omdat onze nationale mythe geen stand houdt met leiders die wij verachten, Als je wilt houden van je land, moet je ook bestuurders hebben waar je van kunt houden. Als je respect wilt hebben voor je land, moet je ook bestuurders hebben die je respect verdienen. Als je een waardevol landgenoot wilt eren, moeten zijn kinderen vooraan in de zaal zitten en het moet die kinderen goed gaan. Dat hoort bij de nationale mythe en het hoort bij dankbaarheid, dat waardering de vorm krijgt van privileges voor de edele en een beperkt aantal nazaten.

Mensen die in de bovenklasse terechtkomen, zijn niet vanzelfsprekend edel en geschikt voor een bestuursfunctie. Het kunnen tirannen zijn, domoren, anonieme ambtenaren of gewetenloze kapitalisten. Daarom moeten wij onze adel kiezen uit geschikte mensen, van onbesproken gedrag en met een zekere deskundigheid.

Onze wetten maken wij zelf. Onze bestuurders moeten zich aan de wet houden. Hun werk is praktisch, zij zijn de uitvoerders van onze volkswil, de behartigers van onze volksbelangen. Zij geven uitdrukking aan onze volksidentiteit. 'Leiding' heeft betrekking op het ambtenarenapparaat dat voor ons werkt.

Het moet niet zo zijn dat in feite een vreemd volk de leiding heeft, dat supranationale organen hier komen voorschrijven hoe alles moet, dat kapitalisten de dienst uitmaken. Als wij overheerst worden, moeten wij afdwingen dat onze adel de leiding krijgt.
Ook vanuit de adel gezien is leiding iets dat je krijgt en niet iets dat je neemt. Het volk geeft de leiding in handen van de bestuurders. Er is geen andere legitieme wijze waarop het land wordt bestuurd.