Niets is blijvend, behalve verandering; 
alles gaat voorbij, niets is absoluut.

Hoe wordt de stelling gebruikt?

Algemeen

De stelling wordt gebruikt om te 'verkopen' dat het handhaven van een gewenste situatie onmogelijk is. De ongewenste verandering wordt voorgesteld als een soort natuurverschijnsel, zodat de verantwoordelijke en degenen die schade ondervinden zich erbij zouden moeten neerleggen. "Er is niets aan te doen, we moeten ons aanpassen"

Behalve onwil tot handhaving, wordt de stelling ook gebruikt om de geldigheid van principes te ontkennen om zodoende te ontkomen aan verwerping van voorstellen op grond van principes. Eveneens is de stelling een ondersteuning van de relativistische opvattingen die het naast elkaar bestaan van culturen en godsdiensten als een verrijking zien in plaats van een bron van conflict.

Relevante links

http://home.tiscali.nl/~bvabinet/Ardjoena/Panta-Rei/Panta-Rei.html
http://home.tiscali.be/musicforhelp/Wijsbegeerte/Oudheid/N_stroming01.html#sofisten

Wie heeft er belang bij deze stelling?

De stelling is vooral van belang voor multiculturalisten en globalisten omdat daarmee het gezag van lokale overheden kan worden ondergraven. De stelling is verder van belang voor bestuurders die niet van zins zijn om voor hun falen verantwoordelijk te worden gehouden.

Waarom is de stelling fout?

De stelling is fout, omdat men de constante verschijnselen negeert. De sterren volgen vaste banen, de behoeftes van de mens hebben vaste patronen. Een herhaalde beweging is geen verandering. Verder negeert de stelling dat er op abstract niveau onveranderlijke waarden bestaan, die in veranderlijke situaties richtinggevend zijn.

Relevante links

http://www.antenna.nl/ravage/2001_2002/0105a5.htm

Hoe zit het dan wel?

De mensheid kent een voorgegeven leefwereld waarmee zij in wisselwerking staat. De eigenschappen van die leefwereld zijn constant en kunnen niet worden betwijfeld. Verder hebben individuele mensen een voorgegeven verloop van hun leven en de soorten van relaties die zij aan kunnen gaan, zodat objectief kan worden vastgesteld waar mensen voordeel van ondervinden en waarvan nadeel.
Het is waar dat een maatschappelijke ordening een constructie is, maar dat betekent niet dat er geen vaste normen bestaan om de juistheid en rechtvaardigheid van die ordening aan af te meten. Juist omdat het om een constructie gaat, blijft zij niet vanzelf in stand en moet zij worden onderhouden en gehandhaafd.

De stelling moet dan ook zijn: "Menselijke behoeften zijn blijvend, sociale orde moet men handhaven." Men kan orde handhaven, wetten handhaven. Niet voor niets is de Nederlandse wapenspreuk: Je maintiendrai, ofwel: ik zal handhaven!